دکتر عبدالمجید مجیدی

سرانجام سازمان برنامه برنامه و بودجه به امور مالی دبستان کرولالهای باغچه بان توجه بیشتر کرد و "دکتر عبدالمجید مجیدی" به عنوان رئیس سازمان مذکور ، در اسفند 1344 شمسی یک دستور مهم تاریخی صادر کرد که از اوّل سال 1345 شمسی ، کُد بودجه ای در بودجه کل کشور به نام دبستان کرولالهای باغچه بان گشایش یابد. بدین ترتیب ، جایگاه دبستان کرولالهای باغچه بان در اثر تلاشهای شبانه روزی جبار باغچه بان و ملاقاتهای مستمر او با سازمانهای دولتی ، شکل خاصی را در سطح فرهنگ کشور ایران پیدا کرد و به کرولالها هویت مسقلی بخشید.

 این دستور تاریخی بدون شک ، جبار باغچه بان را که تمام هم و غم خود را صرف جمع آوری اعانه برای مدرسه خویش می کرد و از شاگردان کرولال به طور رایگان ثبت نام می کرد، خوشحال و سرافراز ساخت. همانطوریکه او درباره روش کار خود در دبستان کرولالها نوشته است :

 سرانجام جبار باغچه بان با آن همه کوشش و تلاش بی نظیر در راه آموزش به ناشنوایان ، در سن هشتاد سالگی پس از یک بیماری کوتاه چهار روزه ، در حالیکه افکار و اعمال پاکش مورد تآیید مقامات فرهنگ دوست و افراد خیر قرار گرفته بود ، به تاریخ چهارم آذر 1345 شمسی چشم از جهان فانی فروبست و ناشنوایان ایران را در اندوهی ابدی فرو برد.

 بعداز درگذشت جبار باغچه بان ، مدیریت دبستان کرولالهای باغچه بان برعهده دختر بزرگش "ثمینه باغچه بان" گذاشته شد که در تاریخ آموزش ناشنوایان درایران نقش مهمی دارد.

 بعد ازگذشت سالها ، سرانجام انجمن آثار و مفاخر فرهنگی به ریاست دکتر مهدی محقق با همراهی و یاری شورای کتاب کودک (خانمهای توران میر هادی و نوش آفرین انصاری) و مؤسسه پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان بخصوص محمّد هادی محمّدی ، مراسم آبرومندانه تحت عنوان "بزرگداشت جبار باغچه بان " را در بهمن 1381 شمسی برپا کرد که در آن ، ثمینه باغچه بان و همچنین لطفعلی آذرخشی که به عنوان اوّلین شاگرد ناشنوای جبار باغچه بان شناخته می شود، حضور یافتند و مورد تشویق همگان قرار گرفتند.

 انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در همان زمان ، کتاب سودمندی تحت عنوان " زندگی نامه و خدمات علمی و فرهنگی مرحوم جبار باغچه بان " را چاپ کرد که قابل تقدیر و ستایش است.