جبار باغچه بان در کودکستان شیراز هفت نمایشنامه ویژه کودکان تحت عنوان "خانم خزوک "(1307) ، "گرگ و چوپان"(1308) ، "پیر و ترب"(1311) ، "مجادلۀ دوپری" ، " شیر و باغبان " ، " شنگول و منگول " و "آتشدان زرتشت" را نوشت که سه نمایشنامه نخست درچاپخانه شیراز به نام "مطبع سعادت شیراز"  چاپ شد .

نکته جالب و قابل توجه این است که جبار باغچه بان در پشت جلد کتابهای مذکور ، خود را با عنوان  "مدیر کودکستان شیراز و معلم کودکان کر و گنگ" شناساند. این نشان دهنده اندیشه و عزم او برای پی گیری شاهکار نا تمام اش یعنی "آموزش به کودکان ناشنوا" در تبریز است که خوشبختانه با انتقال او به تهران و تاسیس اولین دبستان ناشنوایان در ایران به سال 1311 شمسی به نتیجه رسید.

باغچه بان معتقد بود که کودک باید بازی کند و گرنه کودک سالمی نیست و به این ترتیب ، علاوه بر درس ، اجرای برنامه های نمایشی را لازم می شمرد که از نخستین گام در پیدایش ادبیات نمایشی کودکان ایران به شمار می آید.

برخلاف نمایش های سنتی ایران از جمله تغزیه خوانی ، در نمایش باغچه بان  روش کارگروهی و جابجایی نقش به کار گرفته می شد و اشکال گوناگون زندگی را به بینندگان نشان می داد  در نتیجه ، کودکان ایرانی از این شیوه جدید نمایش ، درس دگرگونی پیوسته در زندگی اجتماعی را فرا می گرفتند.

جالب این است که باغچه بان به همراه همسرش "صفیه میربابایی" برای بعضی از اشعار و نمایشنامه هایش ، آهنگ نیز تنظیم می کرد که می توان حدس زد که چقدر تأثیر مثبت بر روی روحیه کودکان می گذاشت.

باغچه بان که شاهد نیاز کودکان شیراز به سرگرمی های پر کشش و در عین حال آموزنده بود، کتاب "بازیچه دانش" (1311 شمسی) را تألیف کرد که شامل طرح چند نوع بازیچه برای پرورش قوای فکری و تقویت حافظه کودکان می باشد.