طریقه ارتباط با ناشنوایان (2)

جزوه درسی
مرکز تربیت معلم کودکان استثنایی
کامران رحیمی

شهریور 1361

3- متوجه نشدن وضعیت ناشنوایی شاگرد ناشنوا یعنی زمانی که او بین 2-7 ساله است.بدین معنا که از بدو ناشنوایی در کودکی تا سن وقت مدرسه در سکوت به سر برده ،و با کلام و اسامی بیگانه بوده،در صورتیکه همسالان شنوای او با کمک دستگاه شنوایی سالم نهایت بهره برداری از شنیدن نموده و با گفتار و لغات قابل توجه و به جا مانده در گنجینه ذهنی خودبا آمادگی کامل در کلاس نشسته جهت تعلیم گرفتن بی اشکال!برای اینکه کودک ناشنوا نیز در کلاس درس بی مشکل از فقر گنجینه لغوی با شد، تاسیس" گفتار گاه" در نزدیکی مدارس ناشنوایان از واجبات است همراه با تربیت مربیان آموزش زبان مادری.

4- مناسب نبودن کتابهای درسی موجود برای ناشنوایان که این بحثی مفصل می طلبد که باشد برای آینده.
اکنون میرسیم به موضوع نبودن ارتباط گفتاری کامل بین آموزگاران و شاگردان:

وقتیکه در کلاس ارتباط گفتاری کامل بین آموزگاران و شاگردان نباشد،چگونه می خواهیم که شاگرد مطالب درسی را بفهمد؟ او یا مطالب درسی را با هزار مکافات تا پنجاه درصد خواهد فهمید یا کمتر. و وقتیکه سالها بدین نحو سپری شود، روزی میرسد که بالاجبار باید به او م دیپلم داده شود و حتما هم داده خواهد شد! آنهم چه دیپلمی! دیپلم به دیپلمه ی با سواد و معلومات حقیرانه !که بایست به حالش گریست! چون تازه اول دردسر ها و بدبختیهایش آغاز خواهد شد. آنهم در جامعه ای که در مقابل معلولان کم حوصله است. اینجاست که ارتباط گفتاری کامل میتواند راهگشای و نیز روزنه امیدوار کننده برای پیشرفتهای درسی و گفتاری شاگردان باشد. و به او شخصیتی بدهد که واقعا استحقاقش را دارد. باید زبان شاگرد را آموخت و با او دایم در ارتباط بود تا مدام بیاموزد و لحظه به لحظه بر گنجینه گفتاری و معلوماتش افروده شود. این ارتباط به هر شکلی که می خواهد باشد اشکالی ندارد: اشاره یا لبخوانی یا پانتومیم(من باب مثال) یا نوشتاری یا تصویری یا به هرنوعی که می خواهد باشد و بهره واقعی آموزش دیدن شاگرد ناشنوا بالاتر خواهد بود. منظور این است که معلم شاگرد ناشنوا وقتیکه می خواهد اولین روز درس را شروع کند باید درست مثل معلمی که برای شاگرد شنوا اولین روزش را بی دردسر و بی زحمت و بی اشکال و با نتیجه واقعی شروع میکند،کارش را آغاز کند! ضمنا برای معلم کودکان ناشنوا اعصاب قوی و صبر زیاد و خلاقیتها برای آموزش نقش اول را دارد.و این مسایل آرامش روحی به شاگردان خواهد داد تا با آمادگی فراوان تعلیم ببینند.بنابر این شما معلمان آتی باید به فریاد شاگرد بی زبان برسید. باید نجاتش دهید. زبان او را که به خوبی یاد میگیرید، نه فقط در کلاس بدرد خواهد خورد،بلکه او در حیاط مدرسه و جامعه نیز میتواند با شما به راحتی و اعتماد به نفس گفتگو و درد دل کند.او وقتیکه می بیند که شما زبان او را میدانید،اما پدر و مادر و سایر اقوام نمیدانند، مسلم است که شما را به عنوان محرم اسرار خود انتخاب خواهد کردو مشکلات اجتماعی و روحی و بحرانهایی که دچار آن میشود را با شما در میان خواهد گذاشت تا یاری اش کنید.او وقتیکه می بیند کسی زبانش را نمیداند تا مسایل و معضلات زندگی اش را با او در میان بگذارد، احساس تنهایی زیادی خواهد کرد و این عقده خواهد شد برای او.و در صورتیکه روزی روزگاری خدای ناکرده سرو کارش به دادگاه یا کلانتری کشیده شد ، این شما هستید که باید به دادش برسید، و در همه مواقع اضطراری نیز. 

دنباله دارد.