جوابیه یک    

جناب آقای دکتر خسرو گیتی و جناب آقای حبیب مهدوی نوشهر!

اینجانب در تاریخ یکشنبه دهم شهریور هزار و سیصد و هشتاد و هفت ، اظهار نظر های شما سروران گرامی را در مورد مقاله آقای روزبه قهرمان بنام " ناشنوایان از نگاه شاعران ایران " چاپ شده در نشریه وزین " ایران شناسی " که در سایت بنیاد پژوهشهای ناشنوایان ایران آمده ، خواندم و شگفت زده شدم!

شما یاران گرامی ، مطالبی را نوشتید که خودش آئینه تمام نمای خوی و خصلت منتقدان کلمه کرولال است! کسانی که بهانه می آورند که چرا به جای ناشنوا " کر " می گوئید یا به جای ناگویا " لال " !
یا مغرضند یا از کاروان علم و ادب ایران جا مانده اند.

مگر آقای باغچه بان با نصب اولین تابلوی مدرسه اش دچار بهانه جویی و خشم خرده گیران نگردید و تابلوی مدرسه اش را سنگباران و در نهایت بزیر نکشیدند؟
مگر در عهد شعرای متقدم ، مردم به جای کر " ناشنوا " می گفتند و به جای لال " ناگویا " تا آنها نیز این کلمات را در اشعارشان وارد کنند؟

آقایان! چرا جای دور برویم ، مگر تا چند سال پیش به " روسری " و " شلوار " و " همسر " و " شهرداری " و غیره ، " لچک " و " تنبان " و " ضعیفه " و " بلدیه " نمی گفتند؟
این " زمان " است که کلمات را تغییر میدهد و این " شعرا " هستند که توصیف می کنند و این " محققان " هستند که آنها را برای آسان کردن مراجعه ، نظم و ترتیب میدهند!

پس کار آقای روزبه قهرمان در مقاله ارزشمندشان چیزی نبود جز به روش علمی نشان دادن اشعاری با محتوای توصیفی در مورد ناشنوایان!
و بر ماست که زحمات اشخاصی امثال ایشان را ارج نهیم و آنان را با خُرده گیری دلسرد و مایوس نکنیم تا همچنان درخت تحقیقات پُر بارتر شود.

   جوابیه دو   

خبرنگاران مطبوعات و گویندگان کانالهای تلویزیون و رادیو در ایران مرتباً از واژه های کهن تحقیر آمیز در مورد ناشنوایان که در جامعه امروزی ایران بسیار رواج دارد ، استفاده می کنند.

با این حال ،
حضرت آقایان گیتی و مهدوی گویا خیال می کنند که با تنها شکستن کاسه بر سر مقاله پژوهشی " ناشنوایان از نگاه شاعران ایران " هم می شود به اینگونه معضل غیر قابل انکار در رسانه های جمعی ( مطبوعات ، تلویزیون و رادیو ) پایان داد و هم می شود مسئله پاکسازی زبان و ادبیات معاصر فارسی از واژه کهن تحقیر آمیز در مورد ناشنوایان را با موفقیت کامل و به یک شبه حل کرد !

با این حال ،
حضرت آقایان گیتی و مهدوی گویا به علت داشتن مشغله های گوناگون در کانون ناشنوایان ایران ، تا کنون فرصت تهیه " جزوات آگاه سازی همگانی " و بر قراری دیالوگ مستمر با دست اندرکاران رسانه های جمعی که قدرت تاثیرگذار بالایی را در جامعه ایران دارند ، نداشتند و ندارند.

دوستم " عباس بهمنش " راست می گوید که اینگونه اشخاص با عینک وارونه به جهان می نگرند.
پس بگذاریم چنین کارشناسان محترم ناشنوایان با اینگونه خُرده گیری ها دلخوش باشند.

مطلب هاي مرتبط:

- ناشنوایان از نگاه شاعران ایران 

- اعلامیه شماره پانزدهم