ویران می کنم !
پس به بی خبری بازگشت نخواهید داشت !

من بیدار خوان هستم !
اینک راه دراز بیداری
مقابلتان !
تا رسیدن به باغ سبز بیداری
لحظه ای نخواهد بود !
هان ! بفرمائید اینک باغ بیداری !
شهد میوه هایش گوارایتان باد !
و تلخ وش هایش ، مایۀ عبرت و هشدارتان !
من بیدار خوان هستم !
بیدار خوان گلشن بیداری !
بیدار خوان پردیس ایرانی !

آنجاست ! مکان بهشت گم شده مان
دریغا ، نخواهیم یافت ...
وای ! چه بر بهشت گم شدۀ مان آوردند
که تا ابد نا پیداست !
وای ! چه بر بهشت گم شده مان آوردند
که به فغان آمد و دریغا گو شد و بگریست خاقانی ما
در ویرانۀ ایوان مداین ما ...
وای ! چه بر بهشت گم شدۀ مان آوردند
که نسل اندر نسل
با آه و افسوس
در جستجویش خواهیم بود :
به درازنای ابدیت ...
چه بر بهشت گم شده مان آوردند
که همچو کنده درخت بسوخت و دود شد و رفت به هوا ...
چه بر حاصل صدها سال
دسترنج نیاکان موحد مان آوردند
که کل جهان هم بسوخت ...
وای ! چه سبعیت هولناک تاریخی ای بود ...!
وای ! چه ویرانگری موحش تاریخی ای :

زیر لوای ایدئولوژی بر گرفته از ایدئولوژیها.

آی ! بهشت گم شدۀ من ...
آی ! بهشت گم شدۀ مان ...
آی ... بغض من ...

یادآوری : مشهورترین بنایی که پادشاهان ساسانی ساخته اند ، قصری است که ایرانیان آن را ایوان مداین یا طاق کسری می نامند و اکنون خرابه های آن در نزدیکی شهر بغداد ، عراق قرار دارد که نمایانگر عظمت شهر تیسفون ( مداین ) پایتخت ساسانیان می باشد ، بطوری که یکی از شهرهای بزرگ و مهم جهان آن روزگار بود. خاقانی ، قصیده سرای بزرگ ایرانی ، در طول سفر به حج موفق به دیدن ایوان مداین گردیده و با وجود این همه قدمت ( کهنگی ) و ویرانۀ ایوان مداین ، تحت تاثیر عظمت آن قرار گرفته و در وصف ایوان مداین ، قصیده مشهور و عبرت انگیز خود را از لحاظ دیدگاه تاریخی و فلسفی ساخته که با مطلع زیر شروع می شود: هان ، ای دل عبرت بین از دیده عبر کن ، هان ایوان مداین را آیینه ی عبرت دان در واقع ، ایدئولوژیهای گوناگون غربی همچون نازیسم ، فاشیسم ، ماتریالیسم و کمونیسم برای بشر امروزی حاصلی جز ویرانی به ارمغان نیآورده اند که تفاوت چندانی با ویرانۀ ایوان مداین ندارد.