در جزوه ای به تاریخ بهمن 1379 ، نوشته خانم روزیک شهبازیان که شامل خاطراتشان می باشد ، دو مورد خطای تاریخی درباره ناشنوایان ایران وجود دارد که برای روشن ساختن ذهن همگان لازم است مطرح گردد و سپس استدلالی برای رد آن آورده شود.
مورد یک :
روزیک شهبازیان در صفحات نه و ده جزوه یاد شده ، می نویسند:
" مرحوم باغچه بان نیز با دیدن علاقه محمود پاکزاد سعی می کرد محیط را برایش مناسب تر سازد و پس از مدتی ، کلاسی مستقل در اختیارش گذاشت. شاگردان آن کلاس اکنون هریک سن و سالی دارند و از زندگی خوبی برخوردارند ، از جمله: حسین جلالی ( که یکبار به ریاست فدراسیون ورزشهای ناشنوایان منصوب شد ) ، زکریای رازی ، ....... و نسرین آذرخشی برادر زاده شاعر و نویسنده اسم آشنا " رعدی آذرخشی " سراینده شعر معروف :
من ندانم به نگاه تو چه رازی است نهان که مر آن راز توان دیدن و گفتن نتوان
گفته اند که دکتر رعدی آذرخشی این قصیده را با مطلع فوق بخاطر برادر زاده ناشنوای خود " نسرین آذرخشی " سروده است.
مورد دو :
روزیک شهبازیان در صفحه چهل و چهار جزوه خویش می گویند:
" اقدام دیگر پاکزاد ، استفاده از کلمه ناشنوا بجای کرولال بود. او در سال 1346 برای همیشه کلمه ناشنوا را بجای واژه کرولال بکار برد و در ترویج آن کوشش بسیار نمود ".
دکتر غلامعلی رعدی آذرخشی
در نتیجه ، روزیک شهبازیان نمی تواند این افتخار را به نسرین رعدی آذرخشی ( که دختر لطفعلی رعدی آذرخشی محسوب می شود ) و سپس محمود پاکزاد که معلمش بوده ، نسبت بدهد. چون محمود پاکزاد و نسرین رعدی آذرخشی در سالهای بعد از 1314 شمسی به دنیا آمده اند.
در مورد خطای مورد دو ، باید افزود که دکتر غلامعلی رعدی آذرخشی برای اولین بار واژه " ناشنوا " را در قصیده مشهور خویش به کار برد که در هیچیک از اشعار شاعران پیشین دیده نمی شود .
ای که از گوش و زبان ناشنوا بودی و گنگ زندگی نو کن و بستان ز گذشته تاوان
همچنین دکتر غلامعلی رعدی آذرخشی با بنیانگزار آموزش ناشنوایان ایران " جبار باغچه بان " که شعر دوست بوده ، روابط دوستانه داشت و به عنوان یکی از موسسین جمعیت حمایت کودکان کر و لال با شماره عضویت 47 شناخته شد که باغچه بان آن را در سال 1322 شمسی تاسیس کرده بود.
لطفعلی رعدی آذرخشی
دکتر غلامعلی رعدی آذرخشی به عنوان یک سخنران فعال در جلسات جمعیت حمایت کودکان کر و لال برای جمع آوری کمکهای مالی حضور می یافت و از واژه " ناشنوا " برای سخنرانیهای خویش استفاده می کرد. این نکته را فرهاد آذرخشی ( پسر لطفعلی رعدی آذرخشی و نیز برادر نسرین رعدی آذرخشی ) در دیدار حضوری با اینجانب به سال 1381 روشن ساخت.
در نتیجه ، نسبت دادن افتخار اولین دفعه استفاده از کلمه " ناشنوا " به محمود پاکزاد توسط خانم روزیک شهبازیان ، نوعی خطای تاریخی محسوب می شود.
