|
تاریخ تهیه الفبای دستی فارسی در ایران |
 |
|
■
|
1) الفبای گویای باغچه بان
 جبار باغچه بان بعد از اندیشه و تلاش زیاد ، موفق به کشف اسرار صداهای زبان فارسی شد و آن را به دو گروه صداهای تنفسی و حنجره ای و هریک از آنها را به دو دسته صداهای امتداد پذیر و غیر امتداد پذیر تقسیم کرد. این کشف مهم و همچنین پی بردن به وجود صداهای مشترک المخرج ، معمای تعلیم و اصلاح تلفظ کودکان ناشنوا را برای باغچه بان حل ساخت.باغچه بان برای اینکه صدا را برای شاگرد ناشنوایش محسوس کند ، از حواس بینایی و لامسه اش مد د گرفت و الفبای دستی خود را در سال 1303 شمسی اختراع کرد که در نوع خود ، در دنیا کم نظیر است. چون الفباهای دستی کشورهای مختلف ، اغلب مجموعه ای از علایم قرار دادی برای به یاد آوردن شکل حروف هستند. یعنی مخترعین این گونه الفباها کوشیده اند تا حد امکان با شکل انگشتان دست " شکل حروف " مورد نظر را نشان دهند. در حالیکه در الفبای دستی باغچه بان کوشش شده است که " تلفظ هر حرف " با شکل انگشتان و محل گذاشتن دست بر سینه و یا نگاهداشتن آن در مقابل دهان نشان داده شود. به زبان بهتر ، الفبای دستی باغچه بان بر اساس " چگونگی اصوات گفتار " بنا شده است  نه به " شکل حروف " . در نتیجه ، غالبا آن را " الفبای گویای باغچه بان " می نامند.الفبای گویای باغچه بان با وجود اینکه در تمام مدارس ناشنوایان ایران به طور وسیع مورد استفاده قرار گرفت ، برای به کارگیری در اشارات فارسی ناشنوایان نارسائی ها یی داشت ، چرا که فقط در راستای کمک به گفتار و اصلاح تلفظ تهیه شده است .
طبق مطالعات زبانشناسی دانشگاه گالادت - تنها دانشگاه مخصوص ناشنوایان در دنیا - الفبای گویای باغچه بان جزو گروه به اصطلاح " گفتار اشاره شده ای " Cued Speech طبقه بندی می شود که جدا از گروه الفبای دستی فارسی می باشد.
|
