بدستور ثمینه باغچه بان قرار شد من در مدرسه باغچه بان هر یک یا دو ماه ، یک نمایشنامه درست کنم برای بالا بردن آگاهیهای اجتماعی ناشنوایان و نیز سرگرمی خاص که به آن " فوق برنامه " هم گفته می شد. دراین زمینه خیلی کارها انجام شده امّا متاسفانه هرگز بایگانی نشده است و همه اش توی بایگانی ذهنم مانده و بعضاً هم به فراموش سپرده شده است. اما این عکسها هستند که به من کمک می کنند تا خاطرات گذشته جلوی چشم بیایند. از رضا ذبیحی عزیز که چنین عکسهای با ارزشی را برایم فرستاده ، ممنونم.
حالا میرسیم به این مسئله که چرا این نمایشنامه نیمه تمام اجراء شد و هیچوقت هم دنبالش گرفته نشد. طبق تمرینات مرتبی که من و محسن موسوی و مهناز کنعان باهم داشتیم ، همگی ما بخوبی با ریزه کاریها و فیگورها و حالات مختلف روحی و فکری همدیگر برای اجرای نمایشنامه آشنا شدیم و در آخرین تمرین ، طبق قانون نا نوشته بازیها تصویب شد که تمرینات را درصحنه مو به مو اجرا کنیم.