داستانها و اشعار دیده شده در این نوع ادبیات ، در قالب زبان اشاره ناشنوایان بازگو می گردد.

کتابهای داستانی ویژه کودکان ناشنوا که به زبان اشاره نوسته شده ، هم به عنوان وسیله کمک آموزشی موثر توسط مربیان و والدین مورد استفاده قرار می گیرد و در آن ، اشاره کننده (اشاره گر) Sign Maker دیده می شود.
اینگونه کتابها در کشورهای پیشرو همچون آمریکا و انگلستان زیاد چاپ شد.

در ایران ، گروه همکاران پژوهش زبان اشاره فارسی مستقر در سازمان ملی رفاه ناشنوایان تحت مدیریت جولیا سمیعی تجربیاتی در تهیه کتاب داستانی به زبان اشاره فارسی را داشت ، از جمله کتاب داستانی مهمانهای ناخوانده که در سال 1359 شمسی چاپ شد.

اشعارِ زبان اشاره آمریکایی ASL Poetry به عنوان یکی از غنی ترین نوع ادبیات زبان اشاره ای ناشنوایان در دنیا شناخته می شود و در پایان هر جمله شعر گونه ، اشکال دستی Handshapes نقش ریتم مانندی را از لحاظ فُرم و جهت حرکت دستی به عهده می گیرند که مثل نقش قافیه در شعر است.

جولیا سمیعی که به خواندن اشعار کلاسیک فارسی علاقه زیادی داشت ، به عنوان پایه گذار ادبیات زبان اشاره فارسی در ایران شناخته می شود.
او به عنوان اولین رابط زبان اشاره فارسی، نمایندگان ناشنوای ایران همچون آقایان رضا قلی شهیدی ، کامران رحیمی و محسن لوح موسوی را در کنگره جهانی فدراسیون ناشنوایان که در شهر واشنگتن دی.سی. - تیر 1354 شمسی (جولای 1975 میلادی) برپا شده ، همراهی کرد و در آنجا ، اشعار زبان اشاره آمریکایی اجرا شده توسط هنرمندان ناشنوایی آمریکایی ، توجه جولیا سمیعی را زیاد جلب کرد.
در نتیجه ، جولیا سمیعی با همکاری مشترک هنرپیشه مشهور ناشنوای آمریکایی به نام برنارد برگ Bernard Bragg که به دعوتش در آبان 1356 شمسی به تهران آمده ، فیلم کوتاهی از برگزیده اشعار مولوی به دو زبان اشاره فارسی و آمریکایی را درست کرد که با توجه به موقعیت آن زمان ، یک شاهکار بود.

عباس بهمنش به عنوان بهترین هنرمند ناشنوای ایران ، بارها دست به خلق انواع اشعار زیبایی با زبان اشاره آمریکایی زد.