«به نام خالق بی همتا»
نحوه آشنایی اینجانب علی قزی با مرحوم شادروان مهندس محمد سعیدی
پس از پایان تحصیلات دوره راهنمایی در مدرسه استثنائی امام علی (ع) سبزوار در مهرماه 1372 جهت ادامه تحصیل عازم مشهد شدم و در هنرستان ساختمان ناشنوایان آیت ا... طالقانی ثبت نام نمودم.اگر چه غربت و دوری خانواده برایم مشکل بود اما یافتن دوستان ناشنوایی که از شهرهای مختلف ایران (اکثراً خراسان) آمده بودند موجب دلگرمی و کم کردن نگرانی هایم می شد نکته دیگر که البته برایم جالب هم بود داشتن استادان خوبی بود که خود ناشنوا بودند یعنی از همنوعان خودم بودند. از جمله مرحوم آقای مهندس سعیدی و .... کلاس اول هنرستان مربی رسم فنی من محمد سعیدی بود. محمد از نظر ظاهری خوش اندام با هیکلی وریده و سرووضعی مرتب بود که به خودش خوب می رسید. از نظر اخلاق . وی فردی خوش اخلاق و خونگرم بود.محمد آدمی خوش برخورد و خنده رو بود شوخ طبعی یکی دیگر از صفات اخلاقی ایشان بود اکثراً زنگ های تفریح برای بچه های جوک می گفت و همه را می خنداند.
محمد در طی 8 سال ریاست کانون ناشنوایان خراسان رضوی خدمات قابل توجهی به جامعه ناشنوایان ارائه داد و در پیشرفت کانون خراسان نقش قابل توجهی داشت. وی فردی فعال و پرجنب و جوش بود و مشغله کاری اش زیاد بود. تدریس در هنرستان ، فعالیت های ورزشی و تحصیل در دانشگاه و بعدها تأسیس شرکت ساختمانی و ... همه اینها خود نشانه تلاش و پشتکار فراوان ایشان بود.مرحوم سعیدی در کلاس اول و سوم هنرستان معلم نقشه برداری و نقشه کشی ساختمان من بود. روش تدریس ایشان بسیار خوب بود و با توجه به آشنایی به زبان اشاره مطالب را به خوبی به شاگردان تفهیم می نمود. پشتکار و علاقه ایشان به جامعه ناشنوایان بی نظیر بود. و به عنوان یک الگو برای ناشنوایان محسوب می شد. روی من نیز تأثیر فراوانی گذاشت. بطوری که در سال چهارم هنرستان در سال 75 تصمیم جدی گرفتم که کانون ناشنوایان سبزوار را تأسیس نمایم در آن زمان محمد رئیس کانون ناشنوایان خراسان بود و آقای مهندس روزبه قهرمان نیز نایب رئیس بود. با کسب اطلاعات و راهنمایی های خوب مرحوم سعیدی و نیز آقای قهرمان و با همکاری دوست خوبم آقای سیدرضا علوی پس از چند ماه پیگیری مداوم در 5/2/76 موفق به برگزاری اولین دوره انتخابات هئیت مدیره کانون ناشنوایان سبزوار شدیم.مهندس سعیدی در مراسم انتخابات حضور داشتند و کانون سبزوار را به دست توانای خود افتتاح نمودند. پس از افتتاح کانون تا هنگام بیماری ایشان در سال 86 بمدت 10 سال از راهنمایی ها و همکاری های خوب ایشان بهره بردیم.در اکثر مراسم های کانون سبزوار از جمله : مراسم هفته جهانی ناشنوایان ، مسابقات ورزشی و .... ایشان حضوری فعال داشتند. و این باعث پشتگرمی ما برای ادامه فعالیت در کانون بود.
مرحوم سعیدی در طول خدمت خود در کانون ناشنوایان خراسان با پیگیری زیاد توانست کانونهای ناشنوایان چند شهر خراسان از جمله سبزوار – نیشابور و را راه اندازی نماید. در سال 84 در مراسم پنجمین دوره انتخابات کانون ناشنوایان سبزوار مرحوم محمد سعیدی به اتفاق خانم خود خانم کلارا بلیغی و آقای حسین تقی زاده و آقای محسن لوح موسوی حضور داشتند که با راهنمایی های خوب خود لطف بزرگی در حق ناشنوایان سبزوار کردند.
متأسفانه در سال 86 ایشان به بیماری سرطان معده دچار شد و آخرین دیدار اینجانب با ایشان در پاییز 86 در منزلشان بود. دیدن چهره زرد و نحیف وی بسیار مرا متأثر کرد ولی وی همچنان لبخند همیشگی را بر لب داشت و با خوشرویی حالم را پرسید و از من پذیرایی کردند. خاطره آن روز هرگز از یادم نرفته و نخواهد رفت. غم بیماری لاعلاج محمد همه دوستان و آشنایان بخصوص ناشنوایان را نگران کرده بود تا اینکه در اردیبهشت ماه 87 در کمال ناباوری خبر رسید که محمد فوت نموده است.خبری بسیار ناراحت کننده برای جامعه ناشنوایان ایران بود. خبر به سرعت در بین ناشنوایان پخش شد و جامعه ناشوایان ایران به سوگ یکی از بهترین عزیزانشان نشستند. کسی که چندین سال از عمرش را وقف خدمت به جامعه ناشنوایان کرد. حضور گسترده ناشنوایان در مراسم تشییع جنازه و ختم مرحوم سعیدی نشانه محبوبیت ایشان در بین ناشنوایان است. تاکنون در عمرم به چشم خود چنان جمعیتی در مراسم سوگواری ندیده بودم.پیکر مرحوم سعیدی در بهشت ثامن الائمه حرم مطهر امام رضا (ع) بخاک سپرده شد. اما هنوز ناشنوایان ایران این فاجعه دردناک را باور نکرده اند و من نیز همینطور . عکسهای یادگاری که با محمد دارم هر کدامش برایم یک خاطره خوب است. که یادآور روزهای خوش در کنار هم بودن است اگر چه مرحوم سعیدی اکنون در بین ما نیست ولی یادش همیشه با ماست و هیچگاه از خاطره ها محو نخواهد شد.
اینجانب مصیبت وارده را به همسر وفادار ایشان خانم بلیغی که تا آخرین لحظه عمر ایشان در کنارش بودند و همچنین خانواده محترمشان و کلیه ناشنوایان تسلیت عرض می نمایم و برای همگی صبر و شکیبایی از درگاه ایزد متعال مسئلت می نمایم. « روحش شاد و یادش گرامی باد »
علی قزی
عضو مؤسس کانون ناشنوایان سبزوار
فروردین ماه 89
