جامعه ناشنوایان فنلاند

مصاحبه عباس بهمنش با کسیا آلن در برلین آلمان
ترجمه : پانته آ سروش

کارل اسکار مالم ، بنیانگذار ناشنوای آموزش و پرورش ناشنوایان فنلاند وظیفه خود را دانست که به ناشنوایان فنلاندی خود بگوید که می توانند از زبان اشاره فنلاندی اشان (FSL) برای برقراری ارتباط با دیگران استفاده کنند. وی پس از یازده سال تحصیل در کشور سوئد ، از مدرسه ناشنوایان مانیلا در استکهلم (1834-1845 ) فارغ التحصیل شد. زمانی که وی از سوئد به فنلاند بازگشت ، با خود پرچمی نمادین به نشانه قدرت و بنیش و آگاهی ناشنوایان به همراه آورد. وی در سن 37 سالگی در اثر بیماری ذات الریه در گذشت.
- دو تن از شاگردان وی ، آقا و خانم هرن Hirn پرچم او را به منظور ادامه سنت وی که با آموزش زبان اشاره فنلاندی به سایر ناشنوایان و حفظ و ثبت تاریخچه زندگی ناشنوایان آغاز نموده بود ، برافراشته نگه داشتند. پس از تاسیس باشگاه ناشنوایان ، این زوج از اینکه ناشنوایان می توانستند به جای در خانه ماندن و منزوی شدن در این باشگاه حضور یابند ، آسوده خاطر و خرسند گشتند. آنها در طول زندگی شان ، عکس هایی از وقایع و رویدادهای جامعه ناشنوایان و زبان اشاره فنلاندی را تهیه کردند. در نتیجه کارهای آنها افراد شنوا را هم تحت تاثیر قرار داد. به طور مثال این زوج اوقات زندگی خود را صرف تهیه کتابی شامل 330 عکس نمودند. این کتاب اولین کتابی است که دارای لغت نامه زبان اشاره فنلاندی است و در اوایل دهه 1900 گرد آوری شد.

باشگاه ناشنوایان اداره می شد و بعد ها اداره آن به انجمن ناشنوایان فنلاند سپرده شد. کسیا آلن به این موضوع اشاره داشت که باشگاه ناشنوایان حتی زمانی که مدارس ناشنوایان معلم شان را در طول دوره رواج شیوه آمورشی شفاهی ، معلمان ناشنوای شان را اخراج می کردند به اداره موزه ناشنوایان ادامه داد. باشگاه ناشنوایان در چند سال بعد به انجمن مرکزی ناشنوایان تبدیل شد. این باشگاه همچنین زبان اشاره فنلاندی را به خوبی حفظ و پاسداری نمود.
- وظیفه موزه ناشنوایان جمع آوری ، تحقیق و به نمایش گذاردن میراث فرهنگی ناشنوایان و زبان اشاره فنلاندی در فنلاند است. این موزه به تقویت هویت ناشنوایان فنلاندی کمک می نماید. این موزه همچنین با اشاعه اطلاعات فرهنگی ناشنوایان در میان عموم مردم امکان ارائه خدمات روابط عمومی را فراهم می نماید. این موزه ناشنوایان و محققان شنوا را هم آموزش داده و موانع حاصل از نادیده گرفتن مسائل ناشنوایان را برطرف می سازد. این موزه همچنین مردم را از مسائل و خطرات خشن یکپارچه سازی آگاه می سازد و درباره اعمال و اجرای این عمل هشدار می دهد. در این موزه همچنین کتابی وجود دارد که توسط نویسنده ای مسلط به سه زبان سوئدی ، انگلیسی و فنلاندی به این سه زبان نوشته شده . به مناسبت بزرگداشت صدمین سال پیدایش زبان اشاره فنلاندی در ماه مه سال 2005 میلادی نمایشگاهی دراین موزه گشایش یافت که تا دسامبر سال 2006 میلادی به فعالیت خود ادامه داد.

کسیا آلن ، زن فنلاندی ناشنوایی است که مسئولیت اداره بخش زبان اشاره فنلاند انجمن ناشنوایان فنلاند را پس از 13 سال کار و فعالیت در این انجمن به مدت 2 سال برعهده داشت. وی در کنار سایر وظایفش، مسئول کتابخانه ناشنوایان هم هست. طی مصاحبه با عباس بهمنش ، عنوان نمود که زبان اشاره فنلاندی در سال 1995 توسط دولت فنلاند به رسمیت شناخته شد و به همراه این زبان ، دو زبان دیگر متعلق به گروه اقلیت همچون زبان سامی (زبانی شبیه زبان اینویت کانادایی ) و زبان رومانی (زبانی شبیه زبان کولیان) نیز به رسمیت شناخته شدند. هر سه این زبانها در یک ردیف جای گرفتند و در یک زمان ، توسط قانون اساسی فدرال فنلاند به رسمیت شناخته شدند.